W wielu przypadkach nazwa firmy i nazwa marki produktu lub usługi jest taka sama. Weźmy na przykład McDonald’s i McDonald’s Corporation, Nike i Nike Inc czy Allegro i Allegro Sp. z o.o. Według polskiego prawa nazwa firmy, jako oznaczenie odróżniające przedsiębiorców prowadzących działalność na tym samym rynku[1], podlega ochronie przed bezprawnym naruszeniem[2]. Super! – pomyślisz – firmy będę używać jako marki i zaoszczędzę na zgłoszeniu znaku. Czy, aby na pewno? Znak towarowy ma w przedsiębiorstwie do odegrania trochę inną rolę – ma dać Ci prawo wyłącznego używania oznaczenia w sposób zarobkowy lub zawodowy, dla określonych towarów i usług[3]. Jeśli Twoja firma jest taka sama jak Twoja marka, oczywiście ochronę można skumulować w obu tych prawach. Jednak nie warto poprzestać na ochronie marki wyłącznie jako nazwy firmy. W artykule wyjaśniam dlaczego potrzebujesz obu tych praw.

Wykazanie renomy czy tzw. wtórnej zdolności odróżniającej znaku towarowego (aby zarejestrować opisową markę jako znak słowny) to w gruncie rzeczy przedstawienie urzędowi odpowiednich dowodów: badania rozpoznawalności marki, informacji sprzedażowych, faktur, reklam. Informacje zawarte w tych dowodach to w większości tajemnica przedsiębiorstwa. Czy musisz ujawniać tajemnicę przedsiębiorstwa? Jak chronić tajemnicę przedsiębiorstwa wyjawioną w postępowaniu przed urzędem? – to pytania, na które odpowiadam w tym artykule.

– Dzień dobry Pani Magdaleno, chcieliśmy zarejestrować swoją markę w Unii Europejskiej. Spotkaliśmy się jednak z odmową Urzędu. Uznał znak za opisowy. Kontaktuję się bezpośrednio, bo właśnie Panią nam polecono. Czy możemy coś z tym zrobić? – Taką wiadomość wylądowała niedawno na mojej skrzynce i o ile bardzo cieszą mnie polecenia (za które dziękuję. Akurat nie udało mi się ustalić kto mnie polecił tym razem), to sam problem odmowy z urzędu już mniej. Dzisiaj powiem Ci o 5 sposobach, które mogą uratować tę sytuację.

Tworzysz markę swojej firmy lub produktu i liczysz, że to będzie hit – tak samo jak Nike, Apple czy Red Bull. Wiesz co nie co o znakach towarowych – podobno to ważne dla biznesu. Trzeba zgłosić znak do urzędu i ma się wyłączność na markę. A czy wiesz, że jeśli nie sprawdzisz marki, to nie tylko możesz nie zarejestrować znaku, ale możesz być zmuszonym do jej zmiany? Dzisiaj opowiem Ci po co i jak sprawdzać znak towarowy zanim wprowadzisz nową markę na rynek.

Koniec roku to szalony czas dla Świętego Mikołaja. Elfy pracują na pełnych obrotach w fabryce zabawek. Rudolf robi ostatni przegląd sań przed wylotem. Czerwone spodnie z kurtką i czapką już wiszą gotowe na wieszaku. Aż tu nagle… Święty Mikołaj ma poważny problem. Nie ma prawa założyć swojego kultowego stroju, choć nie popełnił żadnego błędu. Po prostu nagle ktoś odarł go z szat! Jak do tego doszło?

W tym roku polski przedsiębiorca ze Świdnicy zarejestrował strój w EUIPO jako swój wzór przemysłowy. Można go znaleźć pod numerem 009067234-0002. Ta pomyślna rejestracja sprawia, że tylko właściciel wzoru może używać go na terenie Unii Europejskiej. W praktyce po prostu nikt inny nie może sprzedawać ubrania – ani stacjonarnie, ani online. Czy w takim razie Mikołaj wejdzie do naszego komina nago?

Pisząc na LinkedIn o kolekcjach perfum, które pojawiły się tej jesieni w branży beauty sentymentalnie wróciłam do mojej pracy magisterskiej. Jej tytuł to „Ochrona oznaczenia przedsiębiorstwa w prawie polskim”. W ostatnim rozdziale, po dłuugich rozważaniach prawnych, przemyciłam nieco bardziej praktyczną treść. Wybrałam produkt – właśnie perfumy – i opisałam, które elementy perfum możemy chronić.

Oczywiście oprócz samej nazwy, w perfumach możemy chronić ich kształt. Dotyczy to z resztą wszystkich kosmetyków. To jednak perfumy kojarzą nam się z eleganckimi i nietypowymi buteleczkami. Na tyle charakterystycznymi, że od razu mówią nam kto jest ich producentem. Jeśli słyszymy hasło – perfumy w kształcie buta – pewnie zdecydowana większość, wie o które chodzi[1]. Kształt flakonu perfum to wartościowy i wyróżniający element marki. W tym artykule opowiadam jak chronić go wzorem przemysłowym.

Ostatnio trafiłam na artykuł z nagłówkiem: „PKO BP zarejestrował logo płatności odroczonych. Będą się nazywać niemal tak samo jak podobna usługa Blika”. Od razu w mojej głowie pojawiło się pytanie: Czy Blik nie zadbał o swoją bezpieczną markę?. Kliknęłam w link. Okazało się, że wspólny obu markom płatności odroczonych jest element „płacę później”. Wszystko stało się jasne. Jest to typowo opisowy element, który pomimo, że znajduje się w znaku zarejestrowanym, może być wykorzystany przez inne podmioty na rynku. Dzisiaj opowiem Wam dlaczego tak jest i jak postępować z opisowymi elementami marek.

Rejestracja marki jako znak towarowy to tylko pierwszy krok do jej ochrony. W rzeczywistości posiadanie prawa do marki, bez egzekwowania jej naruszeń, za wiele nam nie da. To trochę tak jak z zakazami z dzieciństwa. Jeśli jakiś złamaliśmy i nie spotkała nas za to kara, kolejnym razem zapewne nic sobie z niego nie zrobiliśmy. Dlatego w ochronie praw własności intelektualnej ważna jest nie tylko rejestracja, ale również monitorowanie obecnych i potencjalnych naruszeń i egzekwowanie swoich praw.

Już od pierwszego artykułu na blogu powtarzam, że bezpieczna marka to ta zarejestrowana jako znak towarowy. Przy tym zdaniu powinnam postawić gwiazdkę, bo rejestracja rejestracji nierówna. Zakres ochrony Twojej marki powinien odpowiadać rzeczywiście prowadzonemu biznesowi. Efektywna ochrona marki to z jednej strony wybór postaci znaku (np. znak słowny, czy słowno-graficzny) i jego terytorium. Z drugiej to ustalenie chronionych produktów i usług. Dzisiaj opowiem o tym drugim, czyli wykazie towarów i usług znaku towarowego.

Kiedy przychodzi Klient i pyta „Czy mogę zgłosić tę markę do ochrony?” zaczynamy od sprawdzenia, czy marka może być w ogóle znakiem towarowym. Przykładowo wykluczamy jej opisowość, wejście danego słowa do języka potocznego. Kolejnym krokiem jest sprawdzenie czy marka nie narusza praw innych osób: już zarejestrowanych znaków towarowych lub innych znanych nam praw np. oznaczeń geograficznych. Przeważnie nieco z boku pozostaje bardzo ciekawa przesłanka odmowy udzielenia prawa – zła wiara zgłaszającego zawarta w art. 129¹ ust. 1 pkt 6 pwp. Często dowiadujemy się o niej dopiero jeśli osoba trzecia złoży uwagi do naszego znaku albo próbuje go unieważnić po rejestracji. Czasem to skomplikowane sprawy. Jest jednak kilka sytuacji, kiedy są oczywiste, a znaku nie powinno się zgłaszać.